artykuł
Nałóg miłości a trauma
Na nałóg miłości składają się trzy czynniki –
uzależnienie od romansów, uzależnienie od związków i uzależnienie od seksu.
Nałóg miłości jest często uważany za „mniej poważny” od innych
czynnościowych nałogów, na przykład erotomanii, zaburzeń związanych z jedzeniem,
czy uzależnienia od zachowań masochistycznych / sadystycznych. Być może dlatego,
że jego nazwa brzmi łagodniej. W rzeczywistości jednak nałóg miłości wywołuje
wyjątkowo silne cierpienia i może być bardzo niebezpieczny, zarówno dla
uzależnionego, jak i dla jego partnera. Wiele samobójstw, morderstw, molestowań,
gwałtów i innych przestępstw związanych z brakiem kontroli emocji, ma swoje
korzenie w nałogu miłości. Nasza kultura zawsze gloryfikowała nałóg miłości, w
myśl przeświadczenia, że zakochujemy się, a potem „żyjemy długo i szczęśliwie”.
Takie podejście zupełnie ignoruje podstawy, na jakich powinien opierać się
związek. Wiele opisywanych w literaturze miłosnych związków to tak naprawdę
relacje uzależnionych od miłości. Przykładem może być Romeo i Julia – nie
najlepiej skończyła się ich miłość, prawda?
Symptomy i charakterystyka nałogu miłości
● Brak odpowiedniego wychowania i opieki w dzieciństwie.
● Poczucie wyizolowania, oderwania od rodziców i
rodziny.
● Oddzielenie związku od innych dziedzin życia.
● Ukrywanie wewnętrznej dezintegracji za maską
beztroski i życiowego spełnienia.
● Mylenie intensywności z intymnością (burzliwe
związki).
● Ukryty ból.
● Unikanie odrzucenia i porzucenia za wszelką cenę.
● Nieufność wobec partnera.
● Wewnętrzny gniew z powodu nieodpowiedniego
traktowania w dzieciństwie.
● Depresja.
● Manipulowanie i kontrolowanie partnera.
● Uznawanie romantycznych euforii, związku z
partnerem i seksu za podstawowe ludzkie potrzeby, na równi z jedzeniem i wodą.
● Poczucie braku wartości, jeśli nie jest się „z
kimś”.
● Uczucie, że związek powoduje, że jest się
zintegrowaną całością, lub że dopiero w związku czuje się swoją kobiecość /
męskość.
● Rosnąca tolerancja na zachowania niosące ryzyko.
● Intensywna potrzeba samokontroli, kontroli innych
i wpływu na otoczenie.
● Obecność innych nałogów i kompulsji.
● Nienasycony apetyt w seksie, miłości lub
związkach.
● Używanie romansów, związków i seksu do zmiany
nastroju lub wyzwolenia z emocjonalnego bólu.
● Ciągłe poszukiwanie wartości i stylu życia.
● Niestabilność emocjonalna, desperacja, napady
szału.
● Pomylenie seksualnego pożądania z miłością
(„Miłość” od pierwszego wejrzenia).
● Tendencja do wykorzystywania seksu w budowaniu
„miłości” lub związku.
● Prowadzenie „podwójnego” życia.
● Zaprzeczanie istnieniu problemu.
● Uważanie niekontrolowanego zachowania za normalne.
● Określanie przymusu jako potrzeby.
● Tendencja to przeskakiwania z jednego związku w
drugi (niemożliwość funkcjonowania bez związku).
● Natychmiastowe zastępowanie utraconego związku
nowym.
Niektóre z tych symptomów są także przejawami współuzależnienia lub dysfunkcji tworzenia bliskich relacji, wynikających z bycia zaniedbanym przez rodziców w dzieciństwie a także przemocy fizycznej, czy psychicznej oraz seksualnego wykorzystania. Z tego też powodu terapia stosowana w uzależnieniu od miłości często obejmuje przezwyciężanie traumy.
Leczenie uzależnienia od miłości wymaga terapii przez terapeutę znającego jego skutki i przyczynę. Pomocny może być też program 12 kroków w grupach samopomocowych SLAA.
Bardzo często w związkach, do których dochodzi do przemocy, obydwoje partnerzy są uzależnieni od miłości.
Czym jest przezwyciężanie traumy?
Trauma jest określana jako głębokie odstępstwo od normalnych życiowych doświadczeń. Traumy można nabawić się w dzieciństwie, wówczas reprogramuje ona ścieżki neurologiczne, co ma niekorzystny wpływ na równowagę emocjonalną w dorosłym życiu. Wielu dorosłych, którzy w dzieciństwie przeżyli traumę, wpada w różne nałogi i ma różne psychiczne zaburzenia, takie jak PSTD (Post Traumatic Stress Disorder), dysocjacyjne rozszczepienie osobowości, czy BPD (Borderline Personalisty Disorder).
Dorośli przeżywają traumy będąc świadkami lub uczestnikami
różnych katastrof, ofiarami napaści, czy gwałtów, po utracie bliskiej osoby, czy
też doznając przemocy od partnera. Traumy doznają również policjanci i
żołnierze po dramatycznych wydarzeniach związanych z pełnionymi przez nich
obowiązkami.
Ludzie, którzy przeżyli traumę wytwarzają w sobie mechanizmy obronne przed jej
skutkami, chroniące psychikę podczas traumatycznego wydarzenia i bezpośrednio po
nim. W rzeczywistości jednak ten mechanizm obronny uniemożliwia osiągnięcie
równowagi emocjonalnej i normalnego funkcjonowania w późniejszym życiu.
Symptomy traumy i PTSD
● Powtarzająca się depresja.
● Niepokój, stany paniki, fobie.
● Napady złości i wściekłości.
● Poczucie niskiej wartości.
● Wstyd.
● Bóle somatyczne.
● Autodestrukcyjne myśli i zachowania.
● Nadużywanie alkoholu, leków.
● Zaburzenia jedzenia – bulimia, anoreksja,
objadanie się.
● Trudności w budowaniu kontaktów międzyludzkich
międzyludzkich związków.
● Zaburzenia seksualne, w tym uzależnienie od seksu
lub anoreksja seksualna.
● Brak poczucia czasu, luki w pamięci, poczucie „to
nie dzieje się naprawdę”.
● Powracanie scen z przeszłości, natrętne myśli i
obrazy przeżytej traumy.
● Wieczna czujność.
● Kłopoty ze snem, koszmary senne, bezsenność,
somnambulizm.
● Odmienne stany świadomości i osobowości.
Przezwyciężanie traumy polega na jej ponownym przepracowaniu, aby wyzwolić zdrowsze, bardziej dojrzałe mechanizmy radzenia sobie z nią. Wiele osób, które przeżyły traumę podświadomie poszukuje ludzi, czy angażuje się w zachowania, które przypominają przeżytą traumę. Jest to odzwierciedleniem naturalnej dążności umysłu do jej przepracowania. W terapii przezwyciężania traumy przywołuje się traumatyczne wydarzenia do świadomości i uczy się nowych sposobów walki z trudną sytuacją.
Will H. – RecoveryMan.com Webmaster
(materiał przetłumaczony z amerykańskiej
strony www.recovery-man.com)